Εννιά χρόνια πέρασαν από την ημέρα που τούρκοι καταδρομείς κατέλαβαν Ελληνικό έδαφος υψώνοντας την τουρκική σημαία και σκοτώνοντας τρεις Έλληνες αξιωματικούς (Χ.Καραθανάσης, Ε.Γιαλοψός, Π.Βλαχάκος) του Πολεμικού μας Ναυτικού που ήταν σε αποστολή αναγνωρίσεως του εχθρού. Εννιά χρόνια από την ημέρα που ο πρωθυπουργός της Ελλάδος κ. Σημίτης ευχαριστούσε τους Αμερικανούς στην Βουλή. Εννιά χρόνια από τότε που ο Ελληνικός λαός ένιωσε την μεγαλύτερη ντροπή και ταπείνωση μετά τα γεγονότα της Κύπρου το 1974. Είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα εγκαταλείπει έδαφός της αμαχητί. Εννιά χρόνια μετά κανείς δεν «θυμάται» ή δεν θέλει να θυμάται, τα Ίμια. Το ΠΑΣΟΚ διότι δέχθηκε την κατάληψη και τις «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο και η Νέα Δημοκρατία διότι ανέχθηκε και συνεχίζει την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας. Τα ελεγχόμενα ΜΜΕ και εφέτος δεν πρόκειται να πουν ούτε λέξη. Δε θέλουν να δυσκολεύουν την ενδοτική πολιτική της κυβέρνησης. Οι «μάγκες Έλληνες» αποσείσαμε τις ενοχές μας και υποκρινόμαστε ότι η «εθνική μας ξεφτίλα», να υποστείλουμε δηλαδή την Ελληνική σημαία και να φύγουμε σαν τους κλέφτες από τα Ίμια, ήταν κάτι το «αναπότρεπτο». Τι να κάνουμε δηλαδή, να «σκοτωθούμε για μία βραχονησίδα»;
Το να πολεμάς για την πατρίδα σου είναι ένα ένστικτο αρχαίο όσο και η ανθρώπινη ψυχή. Ο αποναρκωμένος ελληνικός λαός νοσεί τόσο πολύ ώστε το έχει χάσει. Τα γεγονότα στα Ίμια ήταν ένα τεστ της αντοχής, της δύναμης αντίστασης και της ελευθερίας στο φρόνημα των Ελλήνων και του πατριωτισμού τους. Ένα τεστ με δυστυχώς πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα. Έκτοτε η πολεμική αρετή των Ελλήνων, η τιμή, το αμύνεσθαι περί πάτρης είναι έννοιες και αισθήματα ξεπερασμένα που θυσιάστηκαν στο βωμό της ειρήνης και της «ελληνοτουρκικής φιλίας» (της παράδοσης στους Τούρκους). Επιπλέον υπάρχει ως προηγούμενο η υποστολή της σημαίας μας, αλλά και η ανοχή μας στην κατάληψη ελληνικού εδάφους. Στην συνείδηση του λαού αυτά έχουν περάσει πλέον ως δικαιολογημένες ενέργειες. Που σημαίνει ότι η υπεράσπιση της ειρήνης ως αξίας υπερέχει της υπεράσπισης της Πατρίδας.
Πάντως για το αν η Τουρκία είναι πιο ισχυρή από εμάς θα το γνωρίζαμε μόνο αν πολεμούσαμε. Ευτυχώς οι Έλληνες του 1821 δεν σκέφτονταν όπως οι σημερινοί: «η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν. Και όταν κάνουν αυτήν την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές φορές κερδαίνουν». (Μακρυγιάννης). Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό που επιδοκιμάζεται σήμερα είναι η «ειρήνη» και όχι η «ελευθερία». Διότι η ελευθερία θέλει «αρετή και τόλμη». Διαθέτουμε τίποτα από τα δύο;
Τι ξημερώνει αύριο για το Ελληνικό Έθνος; Η Τουρκία συνεχίζει την σκληρή γραμμή στην πολιτική που έχει χαράξει έναντι της Ελλάδος. Δεν έχει σταματήσει να διεκδικεί το μισό Αιγαίο, την συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων, την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών μας, τον έλεγχο στο μισό F.I.R μας, να θεωρεί casus belli την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ. και φυσικά δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ. Καραμανλής και Παπανδρέου εκχωρούν τα ιερά και τα όσια των Ελλήνων, ανεχόμενοι τα παραπάνω και βάζοντας την Τουρκία στην Ευρώπη. Έχει έρθει πλέον η ώρα που πρέπει όλοι μαζί να φωνάξουμε «όχι άλλα Ίμια». Αν μέσα στα επόμενα χρόνια δεν δημιουργηθεί ένα πατριωτικό κίνημα που θα αντιστρατευτεί την «λογική» της εθνικής υποτέλειας της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, η Ελλάς ως Έθνος και ως πολιτισμός θα συρρικνωθεί. Και τότε δεν θα φταίει ο Παπανδρέου ή ο Καραμανλής. Θα φταίμε εμείς που ανεχθήκαμε συνειδητά την παρακμή και τον αφελληνισμό. Θα φταίμε εμείς που χειροκροτούμε το πολιτικό κατεστημένο. Που εκποιούμε την προσωπική μας τιμή για να βρούμε καμία «τρύπα» και να βολευτούμε.
Απέναντι σε αυτή την παρακμή, υπάρχουν Έλληνες που αντιστέκονται με ηθικό σθένος και αποφασιστικότητα. Υπάρχουν Έλληνες που δεν θεωρούν ότι είναι αναπότρεπτη η εξαφάνιση του Ελληνικού έθνους μέσα σε ένα διεθνιστικό και πολύ-πολιτισμικό χωνευτήρι. Υπάρχουν Έλληνες Πατριώτες που υπερασπίζονται και θα υπερασπισθούν παντοιοτρόπως την πατρίδα μας. Με τιμή, υπερηφάνεια και ψυχή. Ας είμαστε μεταξύ αυτών των Ελλήνων!
Το απαίσιο κράτος δεν τίμησε τους τρεις Αξιωματικούς, δεν εξήρε την γενναιότητα, την αυτοθυσία, τον πατριωτισμό τους αλλά τους σπίλωσε και τους ξέχασε. Γιατί τα Ίμια πρέπει να ξεχαστούν. Γιατί όσο τους θυμόμαστε, θυμόμαστε ότι έπρεπε να πολεμήσουμε και δεν το πράξαμε. Κι όμως οι τρεις τους διέσωσαν με την ηρωική θυσία τους την τιμή των Ελλήνων. Ας θυμίσουμε σε όλους αυτές τις ημέρες, τη θυσία των τριών αξιωματικών που έπεσαν στα Ίμια γιατί η θυσία τους, όπως όλων των ηρώων, πρέπει να είναι η πυξίδα των αγώνων όσων αγαπούν και σέβονται αυτόν τον τόπο. Όπου και αν βρισκόμαστε ας ρίξουμε λίγα λουλούδια στην θάλασσα σαν ελάχιστο φόρο τιμής στην μνήμη τους.
Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2009
ΙΜΙΑ, Η σημαία μας δεν κυματίζει πια...
Σάββατο 23 Μαΐου 2009
Αφιέρωμα - Κύπρος 1974
Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου 2008
Προδότες ήταν οι Μπονάνος, Αραπάκης και Ντάβος Συνέντευξη Σαμψών στον «Ελεύθερο Τύπο»
κ. Σαμψών από ποιούς σας έγινε η πρόταση για την προεδρία μετά το πραξικόπημα;
Από τους επικεφαλής του πραξικοπήματος Γεωργίτση και Κομπόκη και τους συν αυτοίς. Εγώ μέχρι τότε ήμουν βουλευτής. Τα προηγούμενα χρόνια ήμουν μέλος της ΕΟΚΑ και υπεύθυνος στην πόλη της Λευκωσίας και των περιχώρων. Είχα συμμετάσχει, και το λέω με υπερηφάνεια, στο 60% της δράσης όλης της ΕΟΚΑ. Εμείς κάναμε το αντάρτικο πόλεων το οποίο το μιμήθηκαν κι άλλοι λαοί που έκαναν απελευθερωτικούς αγώνες.
Υπό τις διαταγές του Γρίβα Διγενή...
Ναι, αλλά είχα το ελεύθερο δράσεως ώστε να δίνω αναφορά μετά τις ενέργειες.
Είχατε καταδικαστεί δις εις θάνατον από τις βρετανικές δυνάμεις...
Ναι, αφού πέρασα βασανιστήρια στα οποία δεν είχε υποβληθεί κανένας Κύπριος όσο εγώ. Μου έβγαλαν δόντια και νύχια... Φυλακίστηκα στις κεντρικές φυλακές της Κύπρου, μετά με μετέφεραν στην Αγγλία στις φυλακές του Wormscraps στο Λονδίνο. Εκεί ήρθα σε επαφή με τον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό (IRA) για απόδραση, αλλά το αντιλήφθηκαν οι ΄Αγγλοι και εμάς τους πρωτεργάτες της απόδρασης μας μετέφεραν ξημερώματα στις φυλακές υψίστης ασφαλείας Wakefield στο Yorkshire που χτίστηκαν το 1404 και δεν είχε αποδράσει ποτέ άνθρωπος. Είχαν ναρκοπέδια, κλπ. Εκεί γνώρισα τον αγωνιστή του IRA, τον Simus Murphy, που είχε καταδικαστεί 5 φορές σε ισόβια δεσμά από το 1951. Η συνάντηση μας έγινε το 1958. Αποφασίσαμε να αποδράσουμε μαζί και σε ένα χρόνο το πραγματοποιήσαμε! Η απόδραση μας έγινε πρωτοσέλιδο με τεράστια γράμματα στις αγγλικές εφημερίδες.
Να επιστρέψουμε στην κατηγορία με την οποία καταδικαστήκατε στην Κύπρο...
Ήθελαν ένα εξιλαστήριο θύμα. Η κατηγορία ήταν ότι συνεργάστηκα μετά την επικράτηση του πραξικοπήματος. Εγώ όμως έβαλα όρους για να συνεργαστώ. Ένας όρος ήταν να μην διαλυθεί η Βουλή και δεν διαλύθηκε γιατί έγιναν αποδεκτοί οι όροι. Δεύτερον, να μην διαλυθούν τα πολιτικά κόμματα. Τρίτον, να μην συλληφθούν πολιτικοί άνδρες. Και ήταν ένα πραξικόπημα όπου δεν συνελήφθησαν πολιτικοί άνδρες...
Φαίνεται ότι υπερασπίζεστε το πραξικόπημα. Σε ποιούς επιβάλλατε τους όρους;
Στον Γεωργίτση. Και αυτός τα διαβίβασε στην Αθήνα και έγιναν αποδεκτά. Γιατί δεν έβρισκαν τους ανθρώπους που είχαν προτείνει...
Νομιμοποιήσατε όμως το πραξικόπημα κατά του νόμιμα εκλεγμένου προέδρου της χώρας... Αυτό δεν είναι προδοσία;
Όχι! Δεν είμαι προδότης. Ο Σαμψών έμαθε να μην προδίδει ποτέ του... Και ο Σαμψών αν πήγε φυλακή από τον Μακάριο το 1976, δύο χρόνια μετά, είναι γιατί δεν δέχθηκε να προδώσει τους 15.000 που του έστειλαν τα τηλεγραφήματα συμπαραστάσεως. Ήθελε να εκδικηθεί τους ανθρώπους αυτούς που ήταν δικοί του και συνεχάρησαν το νέο καθεστώς. Στην Οριάνα Φαλάτσι είχε πει: "αν ο Σαμψών έμενε στην εξουσία μια εβδομάδα ακόμη ως και η αδελφή μου η Μαρία θα του έστελνε τηλεγράφημα..." Ο Μακάριος κάποτε ήθελε να γίνει αντιβασιλέας της Ελλάδας. Και όταν τον ρώτησα ξαφνιασμένος μου απάντησε: "εδώ έγινε αντιβασιλέας ο Δαμασκηνός και δεν θα γίνω εγώ;" Μου έστειλε ανθρώπους του μέσα στην φυλακή και μου έλεγε ότι δεν κοιμάται που με έχει άδικα μέσα και ήθελε να του δώσω αυτά τα τηλεγραφήματα για να δει ποιοι δικοί του δεν στάθηκαν πλάι του. Έτσι η κατηγορία ήταν ότι δέχθηκα παρανόμως τη θέση του προέδρου μετά την επικράτηση του πραξικοπήματος και δια του τρόπου αυτού συνεργάστηκα με τους πραξικοπηματίες. Η κατηγορία ανέφερε ότι ο Σαμψών ουδεμία σχέση είχε ούτε στην οργάνωση, ούτε στην σύλληψη του σχεδίου. Καταδικάστηκα 20 χρόνια όσο προέβλεπε ο νόμος και συνολικά έμεινα μέσα 5 χρόνια...
Εσείς ζητούσατε να διωχθεί ο Μακάριος;
Πώς; Εγώ ζητούσα συνεργασία Μακαρίου-Γρίβα για να σωθεί ο τόπος...
Ακούγεται απίστευτο να λέει ο Σαμψών ότι ήταν και κατά των πραξικοπηματιών που οι ίδιοι τον τοποθέτησαν στον προεδρικό θώκο...
Τότε γινόταν εμφύλιος σπαραγμός στην Κύπρο.
Μα πώς αποδεχθήκατε την πρόταση που σας έκαναν οι πραξικοπηματίες κατά του νόμιμα εκλεγμένου προέδρου της χώρας; Πώς τους "νομιμοποιήσατε" με αυτή την αποδοχή;
Ανακοίνωσαν ότι ο Μακάριος ήταν νεκρός! Εγώ επείσθηκα ότι ήταν νεκρός.
Είχατε όμως πληροφόρηση σε ολόκληρο το νησί για το τι πραγματικά συνέβαινε. Μπορούσατε να μάθετε αμέσως ότι ο Μακάριος ήταν ζωντανός στην Πάφο.
Πρώτα-πρώτα ήσαν κομμένα τα τηλέφωνα...
Ποιοι πρόδωσαν και φέρουν βαρύτατες ευθύνες για το πραξικόπημα και την εισβολή;
Το πραξικόπημα έγινε για να ρίξουν τη χούντα.
Πώς; Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι η χούντα οργάνωσε το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου.
Το πέτυχαν σε 3 ημέρες. Το πραξικόπημα το έκαναν ο Αραπάκης, ο Μπονάνος, ο Ντάβος, ο Παπανικολάου, ο Γαλατσάνος για να ρίξουν τη χούντα του Ιωαννίδη και να επαναφέρουν τη δημοκρατία στην Ελλάδα με εντολή των Αμερικανών και εν συνεννοήσει με τον Καραμανλή και το Μακάριο...
Αυτό είναι το σενάριο με την εκδοχή Σαμψών...
Να ανοίξει ο φάκελος της Κύπρου! Βγαίνουν στις επετείους και δε λένε λέξη για το άνοιγμα του φακέλου της Κύπρου...
Όχι, όλοι το υποστηρίζουν και επιμένουν γι' αυτό...
Αλλά δεν το κάνουν.
Ο στρατηγός Φαίδων Γκιζίκης στην πολύκροτη συνέντευξη που είχε δώσει στην εφημερίδα μας σπάζοντας τη σιωπή του, είχε υποστηρίξει ότι Μπονάνος, Αραπάκης ευθύνονται για την προδοσία γιατί αυτοί ανακάλεσαν τις στρατιωτικές δυνάμεις, οι οποίες επέστρεψαν στην Ελλάδα.
Είχε πει ότι ο Αραπάκης κάλεσε τα 2 υποβρύχια που βρίσκονταν ήδη στην Πάφο και είχαν στα σκόπευτρά τους τον Τουρκικό αποβατικό στόλο να επιστρέψουν στην Ελλάδα γιατί δήθεν γινόταν εισβολή Τουρκικών δυνάμεων στη Ρόδο. Και είδαν με τα περισκόπιά τους τουρίστες στις παραλίες.
Είχατε δηλώσει πως κάθε υποβρύχιο έφερε 18 τηλεκατευθυνόμενες τορπίλες και ότι τα τουρκικά αποβατικά ήταν 38.
Ακριβώς. Λάβετε υπόψη ότι τα Φάντομ τα ελληνικά, γιατί η Τουρκία δεν είχε Φάντομ, είχαν ξεκινήσει για να ισοπεδώσουν την περιοχή των 500 μέτρων εισβολής. Προδότες ήταν οι Μπονάνος, Αραπάκης και Ντάβος.
Το κλιμάκιο της CIA είχε προειδοποιήσει τον Ιωαννίδη ότι η Τουρκία θα εκμεταλλευόταν το πραξικόπημα και θα εισέβαλε στην Κύπρο. Τότε ο Ιωαννίδης αντέδρασε έντονα, όπως αναφέρεται στα απόρρητα τηλεγραφήματα, και κλώτσησε το τραπέζι που βρισκόταν μπροστά του, χύνοντας τους καφέδες που έπιναν, δηλώνοντας πως "αν η Τουρκία εισβάλλει, εκείνος θα έφτανε μέχρι την Κωνσταντινούπολη".
Τότε η 12η μεραρχία του Γ' Σώματος Στρατού με επικεφαλής το στρατηγό Παύλο Παπαδάκη προέλασε μέσα στο τουρκικό έδαφος σε βάθος 75 χιλιομέτρων και οι ιχνηλάτες του βρίσκονταν 135 χιλιόμετρα από την Κωνσταντινούπολη και δεν βρήκαν τουρκικό στρατό.
Ποιος είχε διατάξει τη διείσδυση εντός τουρκικού εδάφους;
Ήταν δουλειές του Ιωαννίδη. Στις 20 Ιουλίου ο Ντάβος πήγε να επιθεωρήσει τα προελαύνοντα ελληνικά στρατεύματα εντός των τουρκικών εδαφών, έβαλε τον Παπαδάκη μέσα στο αυτοκίνητο και του τοποθέτησε το πιστόλι του στον κρόταφο λέγοντας του: "ο εχθρός δεν είναι στην Κωνσταντινούπολη, είναι στην Αθήνα". Και διατάχθηκαν τα στρατεύματα να γυρίσουν πίσω!
Ας επανέλθουμε στους άλλους πρωταγωνιστές. Στον τότε αρχηγό ΓΕΝ, Πέτρο Αραπάκη.
Είχε ολοκληρωθεί η προδοσία με τη διαταγή του Αραπάκη να επιστρέψουν τα υποβρύχια, τα αεροπλάνα να προσγειωθούν στο αεροδρόμιο των Χανίων και να διαλυθούν τα τάγματα στην Κύπρο. Η συμφωνία καταπαύσεως του πυρός έγινε μεταξύ Αραπάκη και Sisko. Εκείνη την ώρα που ο κ. Αραπάκης υπέγραφε την κατάπαυση του πυρός, εμείς στην Κύπρο παίρναμε τα σήματα του Ντενκτάς που ζητούσε ελικόπτερο να τον μεταφέρει στην Τουρκία διότι η Κύπρος έπεφτε στα χέρια των Ελλήνων. Παίρναμε και τα σήματα του αρχηγού του τουρκικού αποβατικού στόλου ότι δεν μπορούσαν να κρατηθούν στην ακτή των 500 μέτρων που τους περιορίσαμε. Τότε ο Γκιζίκης μου τηλεφώνησε να ετοιμάσω το διάγγελμα της Ένωσης με την Ελλάδα όταν τα Φάντομ σηκώθηκαν για να ισοπεδώσουν την περιοχή των 500 μέτρων. Αλλά μετά γύρισαν πίσω με εντολή Αραπάκη (ΓΕΝ) και Παπανικολάου (ΓΕΑ) και επέστρεψαν στα Χανιά. Τότε που ήμουν πρόεδρος καταβάλαμε μεγάλη αντίσταση κατά των εισβολέων Τούρκων που έχασαν 26 αεροπλάνα μαχητικά, παραδέχθησαν 19, ενώ στο δεύτερο μέρος της εισβολής έχασαν μόνο 3 αεροπλάνα. Ελευθερώσαμε θύλακες όπως Λεύκα, Μαργί, Κοφινού, Μούτουλλας, τουρκική συνοικία Λάρνακας, Ζαχάρια Αμμοχώστου, όλα τα μικτά χωριά, Κιόνελι, ΄Ασπρη Μούτη. Ήμουν στη Μαλούντα με το στρατό ως πρόεδρος της δημοκρατίας και καταλάβαμε τις περιοχές. Καταλάβαμε επί ημερών μου τη βάση των Τούρκων Κιόνελι 2 φορές με την ΕΛΔΥΚ και Κύπριους μαχητές και έρχονταν διαταγές από τον προδότη Μπονάνο απευθείας στον διοικητή της ΕΛΔΥΚ να επιστρέψουν πίσω όλοι στη βάση εξορμήσεως...
Μίλησες με τον τότε αρχηγό ΓΕΕΘΑ Μπονάνο;
Τον έβρισα με τις χυδαιότερες των εκφράσεων στο τηλέφωνο όταν και γινόταν η εισβολή των Τούρκων και δοκίμασε να μου πει ότι έβγαλα τα κανόνια έξω και έβαλλαν στον αέρα για να εμπλέξω την Τουρκία και την Ελλάδα... Και μου έλεγε ότι γινόταν άσκηση των Τούρκων. Και ο Γεωργίτσης επικεφαλής του πραξικοπήματος μου είπε πως "δεν επείθεται ο αρχηγός πως γίνεται εισβολή". Και τότε πήρα το τηλέφωνο, το έβγαλα στο παράθυρο και του λέω "ακούς τους βομβαρδισμούς;" Και μου απαντά για τα κανόνια, οπότε του απαντώ με το χυδαίο υβρεολόγιο. Έβρισα και τον Γκιζίκη, αλλά αυτός τα είχε χαμένα. Όταν σας έδωσε συνέντευξη, μίλησε για πρώτη φορά για τις ευθύνες του. Μετά οι της χούντας των Αθνών δεν έβγαιναν στο τηλέφωνο. Ο εξ απορρήτων του Ιωαννίδη αξιωματικός Μιχ.Πηλιχός μου είπε ότι αν θέλω να παραμείνω πρόεδρος να δεχθώ να προελάσουν οι Τούρκοι και να ενώσουν το προγεφύρωμα με το θύλακα Β.Λευκωσίας κι εγώ είπα πως είναι απαράδεκτο, δεν δέχομαι να κάνουν βήμα οι Τούρκοι.
Με τίνος εντολή;
Μου έλεγαν "Εθνικού Κέντρου", δηλαδή της χούντας. Των προδοτών Μπονάνου, Αραπάκη, κλπ. Τους έβρισα. Τους είπα "Γ... τις συμφωνίες σας!" Μου απάντησε ο Πηλιχός πως κινδυνεύει η ζωή μου. Του είπα "ξέρω πως έχετε εδώ στην Κύπρο 5 ανθρώπους και δεν έχω σε τίποτα να τους συλλάβω και να τους εκτελέσω άνευ δίκης και μην απειλείς έναν άνθρωπο που καταδικάστηκε δις εις θάνατον από τους ΄Αγγλους και δεν φοβήθηκε και θα φοβηθεί δολοφονία από εσάς". Και τότε μου είπε και με έριξε ότι "από το Εθνικό Κέντρο δεν θα έρθει φυσίγγιο αφού αρνείσαι". Και γνωρίζοντας ότι είχαμε φυσίγγια πολέμου μισής ημέρας, είπα "παραιτούμαι" για δεν μπορούσα να οδηγήσω την Κύπρο στη σφαγή εν γνώσει μου μην έχοντας βοήθεια από την Ελλάδα. Μου είπε ο Πηλιχός να παραδώσω την εξουσία στον Κληρίδη. Και παρέδωσα.
Ο Γκιζίκης αποκάλυψε σε συνέντευξη στον "Ελεύθερο Τύπο" τα τεχνάσματα της CIA προς τον πανίσχυρο δικτάτορα Ιωαννίδη...
Τον ξεγέλασαν τον Ιωαννίδη, Ήταν αφελέστατος.
Το πιο συγκλονιστικό απ' όλα είναι αυτό που μας είχε αποκαλύψει ο Γκιζίκης, ότι δηλαδή ο Γεωργίτσης είχε εντολή να μην ενεργήσει ακόμα κι αν είχαν κάνει απόβαση οι Τούρκοι στην Κύπρο...
Αυτό προσπάθησε να κάνει ο Μπονάνος και τους το ανέτρεψα μαζί με τον Κομπόκη και τους άλλους που έφεραν αντίσταση κατά των Τούρκων και τους περιορίσαμε στα 500 μέτρα. Και υπάκουσαν εμένα. Ο Γεωργίτσης δέχθηκε και κάναμε κρυφά από την Ελλάδα μερική επιστράτευση. Και αυτά τα τάγματα κράτησαν τους εισβολείς!
Δευτέρα 23 Ιουνίου 2008
ΑΦΙΕΡΩΜΑ -7- ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ ΦΡΟΥΡΙΑ/ΑΡΧΑΙΑ ΜΝΗΜΕΙΑ

Το Κάστρο της Καντάρας είναι το ανατολικότερο από τα τρία κάστρα που κτίστηκαν στην οροσειρά του Πενταδακτύλου. Κτισμένο σε ύψος 2068 ποδιών δεσπόζει της Βόρειας Παραλίας της Κύπρου, της πεδιάδας της Μεσαριάς και ελέγχει την είσοδο στην χερσόνησο της Καρπασίας. Το Κάστρο της Καντάρας όπως και τα Κάστρα του Αγίου Ιλαρίωνα και του Βουφαβέντου πρωτοκτίστηκε από τους Βυζαντινούς, πιθανό μετά την πλήρη απαλλαγή της Κύπρου το 965 Μ.Χ. από τον Αραβικό κίνδυνο. Τίποτε όμως δεν είναι γνωστό για το Κάστρο πριν την κατάκτηση της Κύπρου από τον βασιλέα Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο το 1191 οπόταν έγινε η πρώτη αναφορά σ' αυτό όταν ο Ισαάκ Κομνηνός κατέφυγε σε αυτό μετά την ήττα του από τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο στην Τρεμετουσιά.
Ο Θρυλικός Πύργος του Οθέλλου πάνω στα τείχη της Αμμοχώστου όπου κατά τον Σαίξπηρ διαδραματίστηκαν τα γεγονότα του ομώνυμου έργου του Σαίξπηρ "Οθέλλος" μεταξύ του Οθέλλου, στρατηγού του στρατού της Βενετίας, και της αγαπημένης του. Τα τείχη της Αμμοχώστου κτίστηκαν από τους Βενετούς και Γενουάτες και κατά την επίθεση των Τούρκων στην Κύπρο το 1570-1571 αποδείχθηκαν πολύ αποτελεσματικά στην απόκρουση των Τουρκικών επιθέσεων υπό την διοίκηση του Μάρκου Αντώνιου Βραγαδίνου. Τελικά όμως, και μετά από ένα χρόνο πολιορκία η πόλη έμεινε χωρίς νερό και τρόφιμα και έπεσε στα χέρια των Τούρκων. Η πτώση της πόλης της Αμμοχώστου το 1571 σηματοδοτεί την έναρξη της Τουρκικής παρουσίας στο νησί.
Η Αρχαία Πόλη της Σαλαμίνας 12-11 προ Χριστού αιώνας. Η Σαλαμίνα κτίστηκε από τον Τεύκρο. Ο Τεύκρος ήταν αδελφός του Αίαντα και πολέμησαν μαζί στην Τροία έχοντας υπό την διοίκησή τους 12 πλοία. Ο Αίαντας είχε αυτοκτονήσει επειδή δεν του έδωσαν τα όπλα του νεκρού Αχιλλέα, αλλά τα πήρε ο Οδυσσέας. Όταν επέστρεψε ο Τεύκρος πίσω στην Σαλαμίνα ο πατέρας του Τελαμώνας, τον θεώρησε σαν υπεύθυνο του θανάτου του Αίαντα και για το ότι δεν εκδικήθηκε τον θάνατο του αδερφού του, και τον εξόρισε στην Κύπρο. Ο Τεύκρος σε ανάμνηση της Σαλαμίνας, έκτισε μια πανέμορφη πόλη εις ανάμνηση της γενέτειράς του, με θέατρα, γυμνάσια, αγορές, και ναούς. Σήμερα βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή.

Το κάστρο του Αγίου Ηλαρίωνα στο Βουνό Πενταδάκτυλος στην Επαρχία Κυρηνείας. Το Κάστρο του Αγίου Ηλαρίωνα είναι Βυζαντινό του 11ου αιώνα ενώ μέσα βρίσκεται και εκκλησία, δεξαμενές νερού, παρατηρητήρια, αποθήκες τροφίμων και χώροι ανάπαυσης. Κατά την περίοδο των Λουζινιανών το κάστρο του Αγίου Ηλαρίωνα μετατράπηκε σε θερινά ανάκτορα των βασιλιάδων. Κατά την Τουρκική ανταρσία του 1964 είχε καταληφθεί από τους Τούρκους. Σήμερα βρίσκεται υπό Τουρκική κατοχή και στην είσοδό του έχει τοποθετηθεί ένα τεράστιο άγαλμα του Κεμάλ Ατατούρκ.
ΠΗΓΗ : http://www.agrino.org/greeklibrary/projects/cyprus1974/turkish_invasion.htm
Κυριακή 22 Ιουνίου 2008
ΑΦΙΕΡΩΜΑ -4- ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

Πρώτα βήματα στην ζωή σαν πρόσφυγες. Μικρά παιδιά παίζουν στους προσφυγικούς καταυλισμούς που στήθηκαν προσωρινά για να ανακουφίσουν μεγάλο μέρος των προσφύγων που ανέρχονται σε 200,000 και αποτελούν το 1/3 του συνολικού πληθησμού της Κύπρου. Από το 1974 και μέχρι σήμερα δεν έχει επιτραπεί η επιστροφή κανενός πρόσφυγα στην πατρώα γη παρά την Διεθνή κατακραυγή εναντίων της Τουρκίας.τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και τις καταδικαστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ο ξεριζωμός από την πατρώα γη εκτός από το τρομακτικό υλικό κόστος, επέφερε και μεγάλο ψυχολογικό πλήγμα στις αθώες ψυχές των μικρών παιδιών. Στην φωτογραφία δύο Ελληνόπουλα της Κύπρου στιβαγμένα πάνω σε σακιά τροφίμων, προμηθειών, και τενεκέδων λαδιού! Ο φόβος και ο πόνος είναι ζωγραφισμένος στα μάτια τους, αφού δεν ξέρουν γιατί βρίσκονται σε αυτή την τραγική κατάσταση.

Πρόσφυγες στην ίδια μας την πατρίδα. Σύμφωνα με συγκριτικά μεγέθη πληθυσμού σε περίπτωση παρόμιας καταστροφής η Αμερική θά έχανε το 40% του εδάφους της, θα είχε 120,000,000 πρόσφυγες, 1,000,000 αγνοούμενους, και 3,600,000 σκοτωμένους. Μπορείτε να φανταστείτε τις τρομερές συνέπειες τώρα;

Τα παιδιά συνεχίζουν να παίζουν χωρίς να αναλογίζονται τις επιπτώσεις της εισβολής. Σιγά σιγά θα μετατραπούν σε ένα πικρό βίωμα για την συνεχιζόμενη αδικία εναντίων της Κύπρου. Στη φωτογραφία τα παιδιά ετοιμάζουν το Χριστουγενιάτικο δέντρο για τα Χριστούγεννα του 1974 με ένα ξερό κλαδί και ένα κάλυκα βλήμματος πυροβόλου όπλου.

Διεξαγωγή μαθημάτων μέσα σε αντίσκηνα. Με την κατάληψη του 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας από τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις και την απώλεια πέραν των 100 σχολείων Δημοτικής και Μέσης Εκπαίδευσης, οι Έλληνες μαθητές αναγκάζονταν σε πολλές περιπτώσεις να παρακολουθούν τα μαθήματα της Σχολικής περιόδου 1974-1975 και ακόμη 1975-1976 μέσα σε αντίσκηνα που είχαν στηθεί ειδικά μέσα στους προσωρινούς προσφυγικούς καταυλισμούς. Οι συνθήκες αντίξοες αφού δεν υπήρχε ούτε ο κατάλληλος φωτισμός, ούτε τα απαραίτητα διδασκαλικά μέσα, και φυσικά ούτε θέρμανση το χειμώνα.
ΠΗΓΗ : http://www.agrino.org/greeklibrary/projects/cyprus1974/turkish_invasion.htm
ΑΦΙΕΡΩΜΑ -2- Η ΕΙΣΒΟΛΗ

Ώρα 04:35, Σάββατο 20 Ιουλίου 1974. Η γραφική και πανέμορφη πόλη της Κερύνειας όπως την έβλεπαν οι Τούρκοι πιλότοι το πρωί του Σαββάτου της 20ης Ιουλίου 1974 όταν άρχισαν οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί ολόκληρης της Κύπρου αλλά κυρίως των βόρειων ακτών της Κυρήνειας και συγκεκριμένα στο σημείο "Πέντε Μίλι" δυτικά της πόλης της Κυρήνειας. Η επίθεση και απόβαση επικεντρώθηκαν κοντά στο χωριό Άγιος Γεώργιος Κυρήνειας. Τα στρατόπεδα της Εθνικής Φρουράς της Κύπρου της Γλυκιώτισσας (στο μοναστήρι της οποίου έδρευε το 256ον Ταγμαν Πεζικού) και Αχειροποιήτου (όπου έδρευε η 190η Μοίρα Αρμάτων / Τάγμαν Πεζικού) όπου έγινε και η απόβαση του Τούρκικου στρατού υπήρξαν τα πρώτα θύματα των Τουρκικών αεροπορικών βομβαρδισμών.
Τουρκική προπαγανδιστική αφίσα της στρατιωτικής επιχείρησης <<ΑΤΤΙΛΑΣ 1>> και <<ΑΤΤΙΛΑΣ 2>>. Τούρκος μαινόμενος, ενώ ο Έλληνας σπαράζει κάτω από την μπότα του.
Τουρκική προπαγανδιστική αφίσα ΑΤΤΙΛΑΣ 2 14-16 Αυγούστου 1974. Προσέξτε την βάρβαρη απεικόνιση του Τούρκου εισβολέα. 1. Την αποβίβαση όσον το δυνατόν μεγαλύτερου αριθμού στρατευμάτων και εξοπλισμού στην περιοχή "5 Μίλι" δυτικά τηε Κυρήνειας και την δημιουργία προγεφυρώματος.
2. Την ρίψη αλεξιπτωτιστών στους Τουρκικούς θύλακες Λευκωσίας-Αγύρτας και ενδυνάμωσή τους.
3. Την αποδυνάμωση των δυνάμεων της Εθνικής Φρουράς και την τελική αποκοπή τους στα δύο με την προέκταση του προγεφυρώματος από την παραλία προς το βουνό Πενταδάκτυλος.
Δυστυχώς, το άφρων και προδοτικό Χουντικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 επέφερε την πλήρη αποδιοργάνωση των δυνάμεων της Εθνικής Φρουράς με αποτέλεσμα οι Τούρκοι να αποβιβάσουν αρκετά στρατεύματα στην παραλία από την πρώτη κιόλας ημέρα και από το πιο δύσκολο σημείο.
Στις 05:30 του Σαββάτου 20 Ιουλίου 1974 η τουρκική αεροπορία βομβάρδισε αλύπητα το 256 Τ.Π. (Τάγμα Πεζικού) το οποίο έδρευε στην Γλυκιώτισσα, της Αχειροποιήτου (190 ΜΑ/Τ.Π.), του Βοσπόρου 182 Μ.Π.Π. (Μοίρα Παράκτιου Πυροβολικού), καθώς και όλα τα παράκτια φυλάκια στους άμμους των Πανάγρων στα παράλια της Κυρήνειας. Τόση ήταν η προδοσία και αποδιοργάνωση στις τάξεις των Ελληνικών Κυπριακών δυνάμεων λόγω του πραξικοπήματος ώστε ακόμη και το ραδιόφωνο μετέδιδε πρωινή γυμναστική και εκκλησιαστικούς ύμνους αντί να καλεί σε επιστράτευση. Οι Τούρκοι ανενόχλητοι έβγαιναν στην παραλία απο ΤΟ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΣΗΜΕΙΟ.
Τουρκικό άρμα Αμερικανικής κατασκευής Τ-47 βγαίνει στην παραλία "Πέντε Μίλι" στην Κυρήνεια. Οι Τούρκοι κατάφεραν να δημιουργήσουν το πρώτο προγεφύρωμα το οποίο άρχισαν να ενισχύουν με βαρέα όπλα, προμήθειες, και στρατεύματα.
Κάθε κίνηση από μέρους της Εθνοφρουράς για να αντιδράσει τραβούσε την προσοχή της Τουρκικής αεροπορίας η οποία βομβάρδιζε από πολύ χαμηλό ύψος με βόμβες "Ναπάλμ" κάθε κινητό στόχο.
Παράλληλα με την δημιουργία προγεφυρώματος στην παραλία οι Τούρκοι ενίσχυαν και τους θύλακες που είχαν στα μετόπισθεν και συγκεκριμένα στις περιοχές Λευκωσίας-Αγύρτας και Αγίου Ιλαρίωνα, γιατί δέχονταν επιθέσεις από την ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμη Κύπρου) και από δυνάμεις την Εθνικής Φρουράς σύμφωνα με το σχέδιο άμυνας της Κύπρου. Η ενίσχυση αυτή γινόταν με μεταγωγικά ελικόπτερα Αμερικανικής κατασκευής.
Τούρκοι Αλεξιπτωτιστές ανεμίζουν την Τουρκική σημαία μετά την ρίψη τους μέσα στους Τουρκοκυπριακούς θύλακες Λευκωσίας-Αγύρτας. Τα πρώτα κύμματα αυτών των αλεξιπτωτιστών υπέστησαν τρομερές απώλειες λόγω της άμεσης εξουδετέρωσής τους από δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ. Δυστυχώς οι κινήσεις της Ε.Φ. ηταν σπασμωδικές και ανοργάνωτες και έτσι δεν κατάφεραν να υποστηρίξουν την ΕΛΔΥΚ με βαρέα όπλα (προπαρασκευαστικά πυρά η πυρά εγγυούς υποστηρίξεως) εκεί όπου έπρεπε να το πράξουν.
Δραματική φωτογραφία μιας εκ των αντεπιθέσεων της ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμη Κύπρου) εναντίων Τουρκικών θέσεων στην περιοχή Λευκωσίας - Αγύρτας. Η ΕΛΔΥΚ αποδείχτηκε ως η αποτελεσματικότερη και πιο οργανωμένη μονάδα άμυνας της Κύπρου προκαλώντας τρομερές απώλειες στις τουρκικές δυνάμεις που φτάνουν μέχρι και τους 2,000 νεκρούς. (Σημείωση: Η δύναμη της ΕΛΔΥΚ αποτελείτο από ΜΟΝΟ 450 νεοφερμένους από την Ελλάδα άνδρες Πεζικού, χωρίς την υποστήριξη αρμάτων ή πυροβολικού, και χωρίς οποιαδήποτε μηχανοκίνητα μέσα, ενώ το υπηρεσιακό τους τυφέκιο ήταν η ημιαυτόματη αραβίδα 8 φυσιγγίων Μ1.)
Τουρκικό άρμα Τ-47 τυλιγμένο στις φλόγες μετά από επιτυχή βολή ΠΑΟ (Πυροβόλον Άνευ Οπισθοδρομήσεως) της Εθνικής Φρουράς κάπου στην νότια πλευρά του Πενταδακτύλου. Οι Τουρκικές δυνάμεις υπέστησαν σημαντικές απώλειες κατά την Πρώτη Φάση της Εισβολής 20-22 Ιουλίου 1974.
Αιχμαλωτισμένο Τούρκικο άρμα Τ-47 οδηγείται πίσω στην μάχη από Έλληνες αρματιστές. Οι Τούρκοι στρατιώτες παρά την υπεροπλοία τους, χαρακτηρίζονταν από τρομερή δειλία μόλις εύρισκαν μπροστά τους κάποια αντίσταση.
Τούρκοι στρατιώτες προσεύχονται για τους νεκρούς τους. Η Τουρκική εισβολή κόστισε στην Τουρκία περισσότερους από 3,000 άνδρες, 14 πολεμικά αεροσκάφη, και 1 αντιτορπιλλικό (το Κοτσάτεπε) το οποίο βύθισαν οι ίδιοι κατά λάθος και το οποίο ήταν τότε η ναυαρχίδα του ναυτικού τους.
Αντικειμενικός στόχος των Τούρκων ήταν το Εθνικό ξεκαθάρισμα και ο τελικός διαχωρισμός των δύο κοινοτήτων. Για να επιτύχουν αυτό το στόχο επιδίδονταν σε βομβαρδισμούς κατοικημένων περιοχών για να σπείρουν τον πανικό και να αναγκάσουν τους πολίτες σε άτακτη φυγή. Η φωτογραφία αυτή λήφθηκε στην Αμμόχωστο.
Οι Τούρκικη αεροπορία βομβάρδισε αλύπητα πολλούς μη στρατιωτικούς στόχους, όπως σχολεία, νοσοκομεία, γηροκομεία, κλπ. Στην φωτογραφία που ακολουθεί μπορείτε να δείτε τα αποτελέσματα μιας τέτοιας επιδρομής σε νοσοκομείο στην Αμμόχωστο, όπου ο άτυχος ασθενής εγκλωβίστηκε και έχασε την ζωή του κάτω από τόνους από μπετόν που τον καταπλάκωσαν μετά από τον βομβαρδισμό του νοσοκομείου.
Η τουρκική βαρβαρότητα φάνηκε μετά από τους πρώτους κιόλας βομβαρδισμούς των Τούρκων με την χρήση των εμπρηστικών βομβών ΝΑΠΑΛΜ για την δημιουργία πανικού και χάους στις Ελληνικές Κυπριακές γραμμες. Η χρήση αυτών των βομβών είχε τρομακτικά αποτελέσματα προκαλώντας τρομερές απώλειες σε έμψυχο και ανθρώπινο δυναμικό αλλά και υλικές τρομερές καταστροφές από πυρκαγιές σε δάση. Στην φωτογραφία, ένα από τα θύματα των βομβών ΝΑΠΑΛΜ ενώ δέχεται περίθαλψη σε νοσοκομείο.
Στην φωτογραφία μπορείτε να δείτε τα φρικτά αποτελέσματα από εγκαύματα από βόμβες Ναπάλμ. Είναι συχνό φαινόμενο η χρήση βομβών Ναπάλμ από τους βάρβαρους Τούρκους. Η χρήση αυτών των βομβών έχει απαγορευθεί μέσα από διεθνείς συμβάσεις λόγω του φρικτού θανάτου που προκαλεί. Οι Τούρκοι παρα ταύτα τις χρησιμοποιούν ακόμη και σήμερα.
Η φωτογραφία απεικονίζει Έλληνες Κύπριους αιχμαλώτους πολέμου οι οποίοι μεταφέρθηκαν στην Τουρκία και αρκετοί από αυτούς δεν επέστρεψαν ΠΟΤΕ. Οι συνθήκες κράτησης και αιχμαλωσίας ήταν απάνθρωπες. Συνολικά 1619 άνθρωποι αναφέρθηκαν σαν αγνοούμενοι σαν συνέπεια της Τουρκικής εισβολής.
Κανένας σεβασμός και καμιά εκτίμηση από τους Τούρκους ούτε στους ιερωμένους μας. Έλληνας Κύπριος ιερωμένος μεταφέρεται σε Τουρκικό πλοίο δεμένος πισθάγκωνα και με δεμένα τα μάτια. Προορισμός τα Άδανα της Τουρκίας όπου μεταφέρθηκαν πάρα πολλοί αιχμάλωτοι όπου υπέστησαν τρομερά βάσανα και εξανδροπισμούς.
ΠΗΓΗ : http://www.agrino.org/greeklibrary/projects/cyprus1974/turkish_invasion.htm










































